آموزش و ترفند اینترنت

1. افزایش سرعت اینترنت با دستکاری رجیستری : این کار را حتماً انجام بدهید تا سرعت اینترنتت شما افزایش پیدا کند . این کار باعث میشود هر صفحه ای که دومین بار می خواهد باز شود به سرعت هر چه تمام باز می شود. ابتدا به Start بروید و در Run تایپ کنید Regedit و Enter بزنید. حال به دنبال این عبارت بگردید: HKEY_CURRENT_USER \ Software \ Microsoft \ Windows \ CurrentVersion \ Internet Settings سپس در سمت راست پنجره به دنبال این عبارات بگردید: (1 MaxConnectionsPerServer (2 MaxConnectionPerl_OServer ممکن است این دو عبارت رو مثل اینجا نداشته باشید پس روی صفحه سمت راست ، کلیک راست کنید و از قسمت [New]، روی [DWORD] کلیک کنید. سپس عبارت شماره 1 را بنویسید . برای عبارت شماره 2 هم همین مراحل را انجام بدید. حالا روی عبارت های ساخته شده دو بار کلیک کنید و در قسمت [Value data] برای گزینه اول عدد 8 و برای گزینه دوم حرف a را وارد کنید و سیستم را Restart کنید. توجه: در هنگام نوشتن به حروف بزرگ دقت کنید. یا میتونید از چیزی که من نوشتم کپی و تو رجیستری Paste کنید. ( در بعضی از ویندوز ها این تنظیم وجود دارد )

آموزش ویندوز هشت(win8)

مشاهده میزان مصرف اینترنت یکی از قابلیت‌های جدیدی که در ویندوز 8 وجود دارد امکان مشاهده میزان مصرف اینترنت از اولین اتصال است. این قابلیت به ویژه برای کاربرانی که اینترنت دارای محدودیت حجمی استفاده می‌کنند بسیار کاربردی خواهد بود. شما می‌توانید به وسیله‌ی این قابلیت از میزان ارسال و دریافت اطلاعات هر کانکشن اینترنت در طول مدت زمان‌ دلخواه آگاه شوید. در این ترفند به معرفی نحوه انجام این کار می‌پردازیم. بدین منظور: ابتدا (ترفندستان) کلیدهای ترکیبی Win+I را فشار دهید و سپس بر روی Control Panel کلیک کنید. پس از باز شدن Control Panel وارد Network and Sharing Center شوید. سپس بر روی Connect to a network کلیک کنید. خواهید دید که نوار Charms همراه با پنل Network نمایان خواهد شد. اکنون بر روی کانکشن اینترنت خود راست کلیک کرده و Show estimated data usage را انتخاب کنید. اکنون میزان مصرف حجمی اینترنت این کانکشن را به همراه تعداد روزهای محاسبه شده مشاهده خواهید کرد. جهت صفر کردن این شمارنده حجمی، می‌توانید بر روی Reset کلیک کنید.

آموزش اندروید پایه

راهنمای دستکاری در تنظیمات اندروید افزایش عمر گوشی‌های اندرویدی اگر از آن دسته کاربرانی که گجت اندرویدی دارند باشید، حتما با این مشکل مواجه شده‌اید که موبایلتان در ساعات خاصی از شبانه‌روز به یکباره تمام باتری خود را خالی می​کند. برای این که این مشکل کمتر اتفاق بیفتد، چند راهکار به شما پیشنهاد می‌کنیم . البته برخی از این موارد باعث کم‌شدن عمر اندرویدتان می‌شود. بنابراین به شما پیشنهاد می‌کنیم که تک‌تک این موارد را در گوشی‌تان چک کنید. برای بررسی این موارد می‌توانید به قسمت Setting»About phone»Battery»Battery use بروید، در آنجا تمام تنظیمات گوشی مشخص است. صفحه نمایش اگر صفحه نمایش‌تان از نوع AMOLED یا super LCD باشد، همین عامل به خودی خود بخش زیادی از باتری گوشی‌تان را مصرف می‌کند. تنها راه‌حلی که می‌توانید از آن استفاده کنید، کم‌کردن نور صفحه نمایش گوشی است. اغلب این تنظیم به طور خودکار از سوی شرکت سازنده به شکل Auto Brightness انتخاب شده است. برای تغییر این قسمت با واردشدن به تنظیمات می‌توانید نور صفحه را از حالت Automatic Brightness به 10 درصد نور در صفحه نمایش تغییر دهید. البته در زیر نورشدید مانند نور خورشید شاید صفحه نمایش‌تان واضح نباشد، که برای رفع این مشکل می‌توانید نقطه‌ای خالی از این صفحه را فشار دهید و در قسمت، Power Control Option ،Widgets را انتخاب کنید. راه حل دیگر، کم‌کردن Timeout صفحه نمایش از یک دقیقه به 15 یا 30 ثانیه است. با این کار بعد از این که شما کارتان را با گوشی تمام کنید، گجت به صورت خودکار خاموش خواهد شد و دیگر نیازی نیست که شما دکمه power off را با فشار دهید. وای‌فای اگر در منوی مورد نظر گزینه وای‌فای به صورت خودکار انتخاب شده، برای افزایش طول عمر مفید باتری لازم است آن را به حالت غیر فعال در آورید. در حقیقت با این گزینه درست است که شما می‌توانید براحتی به شبکه‌های Wi-Fi متصل شوید، ولی اگر قرار باشد موبایل‌تان در تمام محیط‌ها به دنبال شبکه‌های وای‌فای موجود بگردد، قسمت عمده‌ای از انرژی‌اش را با این کار به هدر داده است. برای همین هم پیشنهاد می‌کنیم فقط در صورت نیاز، Wi-Fi را فعال کنید و در غیر این‌صورت این گزینه را deactive نگه دارید. بلوتوث Bluetooth هم دقیقا مانند Wi-Fi عمل می‌کند ؛ یعنی روشن‌ماندن این نوع اتصال به شبکه باعث مصرف انرژی زیادی از گجت‌تان می‌شود. برای همین هم در صورتی که نیاز چندانی به این شبکه ندارید، آن را خاموش کنید. جی.پی.اس یکی از بزرگ‌ترین قاتلان باتری GPS است، برای همین هم خیلی از کاربران علاقه چندانی به استفاده از آن ندارند. بنابراین در صورتی که به یافتن مسیر در Google Map نیاز دارید یا می‌خواهید مسیرها را به‌صورت turn-by-turn پیدا کنید، بهتر است این فناوری را فعال کنید. در غیر این صورت روشن بودن آن را به شما پیشنهاد نمی‌کنیم، چرا که میزان زیادی از باتری‌تان را مصرف می کند. تنظیمات خودکار این که شما دائما بخواهید این تنظیمات را روشن ‌-‌ خاموش کنید زیاد راه حل مناسبی به نظر نمی‌رسد، چرا که این کار گجت‌تان را از حالت خودکار خارج و به یک وسیله غیرحرفه‌ای تبدیل می‌کند. این که موبایل‌تان به صورت خودکار طی ساعات کاری سیستم بلوتوث را روشن نگه دارد تا هنگام استفاده از Headset، بتوانید با این سیستم اتصال برقرار کنید، به‌نظر راه حل بسیار مناسبی است. با کمک گرفتن از 2 راه حلی که در پی می‌آید، می‌توانید به آسانی از عهده این کار برآیید. راه حل اول: استفاده از TaskBar نرم‌افزار TaskBar، local و setting profiles از آن دسته برنامه‌هایی هستند که برای شما امکان خودکار‌کردن این تنظیمات را ایجاد می‌کند. به عنوان مثال هنگامی‌که شما روی برنامه Google Map کلیک می‌کنید، سیستم به صورت خودکار GPS را روشن می‌کند. ولی اگر همچنان ترجیح می‌دهید این تنظیمات را به صورت دستی انجام دهید، نیازی نخواهید داشت از این اپلیکیشن استفاده کنید. راه حل دوم: استفاده از JuiceDefender علاوه بر نرم‌افزارهای بالا می‌توانید از JuiceDefender استفاده کنید، این نرم‌افزار تمام تنظیماتی را که برای جابه‌جایی اطلاعات نیاز به انجام آن دارید، به صورت خودکار انجام می‌دهد. جالب است بدانید این اپلیکیشن هر 15 تا 30 دقیقه به شبکه وصل می‌شود تا در صورت داشتن ایمیل یا هر اطلاعات جدید دیگر، آنها را در دسترس شما قرار دهد. JuiceDefender به مقدار زیادی انرژی برای انجام این کار نیاز ندارد ؛ به همین دلیل نیز چندان از باتری شما استفاده نخواهد شد. یکی دیگر از قابلیت‌های بسیار جالب این اپلیکیشن نحوه کار آن با وای‌فای است. اگر شبکه Wi-Fi را بعد از یک دقیقه جستجو پیدا نکند، این اتصال را قطع می‌کند و پس‌از گذشت 15 دقیقه دوباره wi-Fi را روشن می‌کند و به جستجو می‌پردازد. علاوه بر این، مراکزی را که شما از آنها wi-Fi دریافت می‌کنید به حافظه می‌سپارد و در آن مکان‌ها شبکه را برایتان روشن می‌کند. علاوه بر اینها جابه‌جایی داده‌ها را به صورت خودکار در شب قطع می‌کند تا بتوانید با این روش باتری‌تان را ذخیره کنید. غیرفعال‌کردن اپلیکیشن‌هایی که باتری زیاد مصرف می‌کنند برخی از نرم‌افزارها مانند Gmail این امکان را برای شما فراهم می‌کنند تا بتوانید در مصرف باتری صرفه‌جویی کنید. در حالی که برخی دیگر از نرم‌افزارها مانند Twitter و Facebook برای این که اطلاعات خود را هر چند ثانیه یکبار با سرور اصلی چک می‌کنند، نیاز به باتری بیشتری دارند. به همین دلیل بستن این اپلیکیشن‌ها در صورتی که به آنها نیازی ندارید، یکی از بهترین راه‌حل‌های ذخیره انرژی در باتری است. حتی در برخی موارد ممکن است شما با اپلیکیشن‌هایی مواجه شوید که تا به حال از آنها استفاده نکرده‌اید، پس بهترین کار پاک‌کردن این نرم‌افزارهاست؛ زیرا برخی از آنها برای به‌روزشدن، به‌طور خودکار به اینترنت وصل می‌شوند و مقدار بسیاری از انرژی باتری‌تان را به هدر می‌دهند.

آموزش اندروید پایه

راهنمای اتصال تبلت‌ها به شبکه‌های بی‌سیم و اینترنت می‌توانید تنظیمات وای‌فای تبلت را به حالت خودکار قرار دهید تا پس از هر بار روشن شدن شبکه بی‌سیم مورد نظر را پیدا کرده و به آن متصل شود(شکل‌1). برای این کار در همان بخش تنظیمات وای‌فای روی گزینه Add Network ضربه بزنید و نام شبکه یا همان SSID آن را وارد کنید و کلید Save را بزنید... تبلت‌ها موجوداتی هستند که میانه خوبی با کابل ندارند و دوست دارند همه کارهایشان را به صورت بی‌سیم و بدون نیاز به کابل انجام دهند. از جمله این کارها اتصال به اینترنت یا شبکه است. شما نمی‌توانید تبلت‌ها را با کابل شبکه به اینترنت وصل کنید. بنابراین نیاز دارید که تنظیمات و قابلیت‌های بی‌سیم تبلت خود را کشف کرده و روی آن‌ها تسلط داشته باشید؛ همان چیزی که این مقاله می‌خواهد به شما آموزش بدهد. فقط باید یک نکته را مد نظر داشته باشید. مدل‌های مختلف تبلت از سیستم‌عامل‌ها و رابط‌های کاربری گرافیکی مختلفی استفاده می‌کنند و به همین خاطر برخی اوقات مراحل گام‌به‌گام راه‌اندازی اتصالات بی‌سیم کمی با چیزی که ما می‌گوییم متفاوت می‌شود و اینجا است که باید از هوش خودتان کمک بگیرید. اما زیاد نگران نباشید؛ زیرا مراحل کلی برای همه تبلت‌ها یکسان است. تبلت‌های اندرویدی اگر یک تبلت اندرویدی دارید، برای دسترسی به تنظیمات وای‌فای (Wi-Fi) دستگاه آیکون Settings صفحه‌نمایش اصلی را لمس کنید یا از بخش برنامک‌ها Settings را انتخاب کنید. مرحله بعدی انتخاب کردن گزینه Wireless & Network و به دنبال آن انتخاب Wi-Fi است. اگر دارید از اندروید 4 استفاده می‌کنید، باید وضعیت بخش وای‌فای را به حالت ON یا فعال در بیاورید. وقتی وارد تنظیمات وای‌فای شدید، باید فهرستی از شبکه‌های بی‌سیم فعال اطراف را مشاهده کنید. اگر بعد از نام هر شبکه یک علامت قفل مشاهده می‌کنید، یعنی باید برای اتصال به آن‌ها رمز عبور شبکه بی‌سیم را داشته باشید. برای اتصال به یک شبکه خاص کافی است روی نام آن ضربه بزنید و در صورت نیاز رمز عبور را وارد کنید. اکنون باید به شبکه بی‌سیم مورد نظرتان متصل باشید و اگر اینترنت در آن به اشتراک گذاشته شده است، از اینترنت استفاده کنید و لذت یک اتصال بی‌سیم واقعی را بچشید. می‌توانید تنظیمات وای‌فای تبلت را به حالت خودکار قرار دهید تا پس از هر بار روشن شدن شبکه بی‌سیم مورد نظر را پیدا کرده و به آن متصل شود(شکل‌1). برای این کار در همان بخش تنظیمات وای‌فای روی گزینه Add Network ضربه بزنید و نام شبکه یا همان SSID آن را وارد کنید و کلید Save را بزنید. اگر برعکس نمی‌خواهید تبلت شما به طور خودکار و طولانی مدت به شبکه بی‌سیم متصل باشد و باتری مصرف کند، از بخش تنظیمات وای‌فای نام شبکه را انتخاب کنید و گزینه Forget را در باکس ظاهر شده انتخاب کنید تا این‌طوری در هر زمان که نیاز داشتید با وارد کردن رمز عبور به شبکه متصل شوید. شکل 1 تبلت‌های iPad کاربران تبلت‌های اپل مسیر ساده‌تری برای اتصال به شبکه‌های بی‌سیم پیش‌رو دارند. کافی است برنامک Settings را انتخاب و روی گزینه Wi-Fi کلیک نمایند. اگر وای‌فای خاموش است، روی آیکون On/Off ضربه بزنید تا روی وضعیت ON قرار گیرد. iPad به طور خودکار شروع به گشتن برای شبکه‌های بی‌سیم نزدیک خود خواهد کرد و فهرستی از آن‌ها را به شما نمایش می‌دهد (شکل‌2). روی نام شبکه مورد نظرتان ضربه بزنید و اگر رمز عبور درخواست کرد، آن را وارد کنید. اگر iPad به شبکه بی‌سیم متصل شده باشد، آیکون شبکه روی صفحه‌نمایش آبی‌رنگ خواهد شد. یک قابلیت دیگر روی iPad مشاهده قدرت سیگنال‌های دریافتی از شبکه بی‌سیم است. این قابلیت در منوی Wi-Fi قرار دارد. براساس این قابلیت می‌توانید نزدیک‌ترین و پرقدرت‌ترین شبکه را انتخاب و به آن متصل شوید. شکل 2 تبلت‌های بلک‌بری روی تبلت‌هایی که سیستم‌عامل بلک‌بری نصب شده است، برای دستیابی به تنظیمات شبکه‌های بی‌سیم می‌توان به علامت Wi-Fi در نوار وضعیت (Status Bar) رفت. باقی مراحل مانند تبلت‌های دیگر است: شبکه خود را انتخاب و رمز عبور را وارد کنید و کلید Connect را ضربه بزنید. در هنگامی که شبکه‌های بی‌سیم موجود فهرست می‌شوند، می‌توانید اطلاعاتی درباره وضعیت امنیت آن‌ها و پروتکلی که استفاده شده است، به دست آورید (شکل 3). شکل 3 چرا باید به وای‌فای متصل شویم؟ یک روز داشتم برای دوستی آموزش می‌دادم که چگونه تبلت خود را به شبکه بی‌سیم خانه‌شان وصل کند و از اینترنت استفاده کند و چه تنظیماتی در این بخش وجود دارد. بعد از این‌که کلی صحبت و در باب خوبی وای‌فای سخنرانی کردم، خیلی ساده گفت «اصلاً چرا باید به شبکه بی‌سیم وصل شوم؟» من از این سؤال متعجب شدم و با خودم گفتم یعنی کاربری هست که یک دستگاه تبلت خریده باشد و نداند چرا باید به اینترنت یا شبکه بی‌سیم وصل شود؟ اما برخلاف تصورم وجود داشت و ممکن است تعداد آن‌ها کم هم نباشد. پس اجازه بدهید مقاله را با دلایل استفاده از اینترنت روی تبلت‌ها تمام کنیم. اگر یک دستگاه تبلت به اینترنت متصل باشد(برای اتصال به اینترنت باید به شبکه بی‌سیم متصل باشد)، کاربر خوش‌اقبال این دستگاه تبلت می‌تواند به راحتی وبگردی کند، ایمیل‌های خود را چک کرده و جواب بدهد، اخبار و فیدهای جدید سایت‌ها را مرور کند، وضعیت آب‌وهوا و میزان دما را بررسی کند و روی صفحه‌نمایش نشان بدهد، وضعیت جغرافیایی خود روی گوگل‌مپ یا هر نقشه دیگر را مشخص کند و نزدیک‌ترین مکان‌های بزرگ عمومی را نسبت به خود دریافت کند، اسناد و فایل‌های خود را آپلود یا دانلود کند و در نهایت چه چیزی بهتر از این که می‌تواند به صورت آنلاین فیلم تماشا کرده یا موسیقی گوش کند. البته این قابلیت آخر هنوز در ایران به خوبی جوابگو نیست و باید از اینترنت پرسرعت استفاده کنید. این نکته یادم رفت که برای نصب و دانلود یک برنامک جدید روی تبلت هم به اینترنت نیاز دارید.

آموزش اندروید پایه

تنظیمات سطوح دسترسی برای حفاظت از امنیت اطلاعات در برابر نرم افزارهای اندروید اندرویدِ تازه کار به معرفی چندانی نیاز ندارد. کمتر از سه سال از معرفی و عرضه آن گذشته، اما با قابلیت ‌ها و امکانات خوبی که دارد، محبوبیت بسیاری میان کاربران پیدا کرده است. این سیستم عامل نسخه های مختلفی دارد و هر کدام از آنها‌، امکانات متفاوتی دارند. هر نسخه بهتر و کامل ‌تر از نسخه پیشین است. جذابیت اصلی اندروید و شاید دلیل رشد سریع آن را بتوان متن باز بودن آن دانست. به این ترتیب همه کاربران می‌توانند با نصب نرم‌افزار SDK (بسته نرم‌افزاری ویژه برنامه‌نویسی) اپلیکیشن های مورد علاقه‌شان را بنویسند و حتی آن را در فروشگاه اینترنتی اندروید به فروش برسانند. بحث ما از همین جا شروع می شود. همه نرم افزارهای اندروید امنیت کافی ندارند. همیشه صحبت هایی در مورد سرقت اطلاعات کاربران اندروید شنیده می شود. به طور مثال، یکی از نرم افزارهایی که در واقع بدافزار بود و اطلاعات شخصی کاربران را می دزدید، برنامه وال‌پِیپِری به نام Jackeey بود. این بدافزار را هکرهای چینی برای سرقت اطلاعات اندروید دارها ساخته بودند. در همیت راستا، یک شرکت امنیتی آمریکایی در نتیجه تحقیقات خود به نام «App Genome Project»، در مورد اپلیکیشن ها اعلام کرد بیش از ۳۰۰ هزار اپلیکیشن سیستم عامل های آیفون و اندروید، اطلاعات کاربران را به سرقت می برند. اگر شما جزو کاربران اندروید هستید، می توانید با کمک این مقاله، چند ترفند امنیتی را برای محافظت بیشتر از اطلاعات تان لحاظ کنید و تا حدی از شر دزدان اینترنتی خلاص شوید. توضیح سطوح دسترسی اپلیکیشن های اندروید هنگامی که اپلیکیشنی را از اندروید مارکت (فروشگاه اینترنتی اندروید) دانلود و نصب می کنید، همه اجازه های لازم برای دسترسی به اطلاعات شما را برای اجرای کار می خواهد. در این مرحله بسیار مهم است که به اپلیکیشن مورد نظر دسترسی بیش از حد لزوم را ندهید. برای این منظور باید حتما پیام سطح دسترسی را با دقت مطالعه کنید. البته برخی از نرم افزارهایی که مشکل امنیتی ندارند، نیز گاهی بیش از نیازشان از کاربر برای نصب و اجرا اطلاعات می خواهند و کاربر را به شک می اندازند آیا این برنامه امن هست یا خیر. برای دیدن سطح دسترسی اپلیکیشن بعد از نصب آن، به قسمت Market بروید، گزینه menu و سپس downloads را انتخاب کنید. در آخر نیز اپلیکیشن مورد نظر، دوباره گزینه menu و بعد از آن security را انتخاب کنید. در زیر به برخی مجوزهای دسترسی که می توانند برای تان هزینه بر باشند اشاره می کنیم: • سرویس هایی که برای کاربر هزینه برند – برقراری تماس این سطح دسترسی، درجه اهمیت متوسط رو به بالایی دارد. به طوری که می تواند به نرم افزاری اجازه برقراری تماس با شماره های ویژه ای را بدهد و پول آنها از حساب کاربر کم شود. البته این روزها، این روش کلاهبرداری دیگر رواج ندارد و چندان معمول نیست. از جمله سرویس هایی قانونی که می توان با خیال آسوده دسترسی لازم را به آن داد و با آن تماس تلفنی اینترنتی برقرار کرد، Google voice است. • سرویس هایی که برای کاربر هزینه برند – ارسال پیام کوتاه و MMS این سرویس نیز همچون مورد بالا، از جیب کاربر برای ارسال پیامک یا MMS هزینه می کند. درجه اهمیت آن نیز متوسط رو به بالا است. این دسترسی می تواند به هر نرم افزاری امکان ارسال پیام کوتاه از طرف کاربر را بدهد و همچون مورد بالا، هزینه آن از حساب او کم کند. تعداد مشخصی از شماره های پیام کوتاه وجود دارند که به صورت خودکار با ارسال پیام کوتاه به آنها، هزینه آن روی قبض موبایل کاربر می آید. • حافظه جانبی – تغییر یا حدف محتویات کارت حافظه SD سطح دسترسی مربوط به حافظه دستگاه، اهمیت بسیار بالایی دارد. این اجازه نامه می تواند به راحتی امکان خواندن، نوشتن و پاک کردن همه اطلاعات ذخیره شده روی کارت حافظه جانبی موبایل کاربر را به هر نرم افزاری بدهد. این دسترسی شامل عکس، ویدئو و mp3 ها و حتی دیتاهایی است که با نرم افزاری دیگر روی کارت حافظه نوشته شده اند. البته، همه این دسترسی ها غیرقانونی نیستند. بسیاری از کاربران ترجیح می دهند اطلاعات و فایل هایشان را روی کارت حافظه SD ذخیره کنند. این ذخیره، نیاز به اجازه دسترسی دارد. حالا اینجا بستگی به خود کاربر دارد که این دسترسی را در اختیار نرم افزار مورد نظر قرار دهد یانه، البته باید توجه داشته باشید که آن نرم افزار می تواندکاملا قانونی و امن نیز باشد. اپلیکیشن های قانونی که برای ذخیره نیاز به اجازه دسترسی دارند شامل نرم افزارهای دوربین، ویدئو، یادداشت نویسی و تهیه نسخه پشتیبان هستند. • اطلاعات شخصی کاربر – خواندن اطلاعات دفترچه تلفن توجه به این دسترسی بسیار مهم است. فقط تعداد محدودی اپلیکیشن هستند که برای نصب و اجرا، به دسترسی به اطلاعات دفترچه تلفن گوشی نیاز دارند. این نرم افزارها نیز شامل اپلیکیشن های یادداشت نویسی یا انواع برنامه های مربوط به شماره گیری های سریع هستند. به غیر از آنها، به باقی نرم افزارهایی که می خواهند اطلاعات شخصی شما را داشته باشند، باید شک کنید. اپلیکیشن های یادداشت نویسی با این دسترسی می توانند پیشنهادهای نوشتاری خوبی به کاربر بدهند. اما دسترسی به دفترچه تلفن برای بقیه نرم افزارها به هیچ وجه منطقی نیست. اپلیکیشن های قانونی که به دسترسی به اطلاعات دفترچه تلفن گوشی نیاز دارند، شامل نرم افزارهای شبکه های اجتماعی، یادداشت نویسی و نت برداری، جایگزین پیام کوتاه و مدیریت دفترچه تلفن هستند. • اطلاعات شخصی کاربر – خواندن و نوشتن اطلاعات تقویم این دسترسی اهمیت متوسط رو به بالایی دارد. از آنجا که بیشتر کاربران توجه کمتری به امنیت اطلاعات تقویم خود نشان می دهند، دسترسی به آن می تواند تهدید بسیار جدی برای حفظ امنیت اطلاعات کاربر باشد. بنابراین، هنگام مجوز دسترسی دادن به اپلیکیشن برای اطلاعات تقویم نیز باید حواس خود را حسابی جمع کرد. • تماس های تلفنی – بازخوانی اطلاعات تلفن میزان اهمیت این دسترسی، متوسط رو به بالا است. متاسفانه این دسترسی کمی گیج کننده به نظر می رسد. در حالیکه به نظر خیلی نرمال و عادی است که نرم افزاری از شما در مورد نحوه تماس بپرسد، اما مجوز دادن به آن کمک می کند تا امکان دسترسی به 3 عدد ویژه را به منظور کشف هویت موبایل شما بدهد. این اعداد شامل IMEI، IMSI و یک آی دی منحصر به فرد 64 بیتی هستند که گوگل به تلفن هر کاربر اختصاص می دهد. بعضی از برنامه نویس ها از این شماره ها برای ردیابی سارقین استفاده می کنند. بعلاوه، برخی از برنامه نویس ها هنگام استفاده از نسخه های قدیمی اندروید همچون نسخه های 1.6 و پیش از آن، به طور خودکار این دسترسی را در اختیار خواهند داشت. با اینکه دادن اینگونه دسترسی ها خطر چندانی ندارد، اما بهتر است در ارائه آن کمی دقت شود.